Zamiłowaniem do szydełkowania zaraziła się pięć lat temu. Od tego czasu pani Katarzyna nieustannie poszerza swoją wiedzę i umiejętności w tej dziedzinie. Ma mnóstwo pomysłów, na szydełku umie zrobić niemal wszystko. W jej domu odnajdujemy zarówno serwety, obrusy, chusty, jak i ogromne ilości kapeluszy, czapeczek, sukienek, spódniczek czy bluzek.

Ozdabia wszystko, co tylko ozdobić można. Szklanki stoją w koszyczkach z muliny, a pokrywki słoików ukryte są pod wymyślnymi białymi czepeczkami. Pani Katarzyna posiada nawet szydełkowe podstawki do jajek. Robótki doskonale prezentują się w pięknym wnętrzu jej domu, zdobionego przez jej równie uzdolnionego teścia – rzeźbiarza.

Do szydełkowania artystka używa głównie barwnych nici, białe szybko ją nudzą. Nie ma stałego miejsca, w którym pracuje. Mówi, że do samego szydełkowania wystarczy krzesło, przeważnie przed telewizorem, ponieważ dzierga „na pamięć” i tylko sprawdza, czy zgadzają się rzędy i oczka.

Inspiracją są dla niej rozmaite wydarzenia: przed Bożym Narodzeniem wykonuje aniołki, a na Wielkanoc – koszyczki. Wytwarza przedmioty w zależności od pory roku i okazji. Czasami czerpie pomysły z gazet albo z książek poświęconych robótkom ręcznym, ale większość wzorów wymyśla sama. Lubi urozmaicać sobie pracę, robi wszystko, co tylko przyjdzie jej do głowy, a jest możliwe do zrealizowania na szydełku.

Pani Katarzyna chętnie wprowadzi zainteresowanych w tajniki swojego rzemiosła. Uważa, że szydełkowanie nie jest trudne, a sprawia wiele radości. Ma doświadczenie w nauczaniu, prowadziła warsztaty dla dzieci w szkole podstawowej. Ponadto bierze udział w pokazach tego rzemiosła podczas wystaw organizowanych przez Muzeum Kultury Ludowej w Sidzinie. O swoim zajęciu opowiada z pasją i w niezwykle interesujący sposób.

oprac. Anna Dębicka, 2009 r.

Katarzyna Chorąży mieszka w Bystrej. Jadąc z Jordanowa w kierunku Sidziny, należy szukać jej domu po prawej stronie. Obecnie jest on nieukończony. Przed domem znajduje się reklama żaluzji.